Misschien wel eens leuk, voor diegene onder ons die niet precies weten hoe alles nu werkt, eens in een notendop proberen te vertellen hoe alles werkt.

Als de reacties positief zijn, nog veel meer.

Om te beginnen eens daar waar het duiken mee begint, de perslucht, of te wel de compressor.

Een compressor is eigenlijk het hart van elke duikvereniging, zonder kun je niet. Wij zijn in de gelukkige omstandigheid dat wij de compressor hebben. Een machine met een zeer groot vermogen, die zeer schone lucht levert!

 

Willen wij duiken dan hebben we samengeperste lucht nodig. Dat lijkt altijd erg simpel. Net zoals een huis tuin en keuken compressor, aanzetten en laat maar draaien dat ding.

Bij het duiken echter krijgen we te maken met een groot aantal nadelen welke aan zo een mechanisch apparaat kleeft.

Om te beginnen de lucht, de lucht die je in de compressor leidt moet zo schoon mogelijk zijn. Zwevende vervuilingen kun je er uit filteren ( wij doen dit nog een keer extra), maar gassen welke zich in de lucht bevinden blijven er in zitten. Denk hierbij aan koolmonoxide, kooldioxide en andere verbrandingsgassen Het is dus niet zo bij de hand om te vullen als bijvoorbeeld een aantal auto’s of open haarden in de omgeving staan te loeien.

 

De lucht wordt door de compressor aangezogen en via een stelsel van 4 trappen van 1 Bar verdicht (samengeperst) tot maximaal 350 bar. De trappen van de compressor hebben allemaal een andere grootte en sterkte van inlaat en uitlaat kleppen en natuurlijk zijn de cilinders anders qua formaat. Zo wordt de zelfde hoeveelheid lucht, per trap steeds sterker samengeperst. Elke trap heeft daarom steeds meer zuigerveren en/of o-ringen om de lucht vast te houden. De laatste trap kan tot wel 8 zuigerveren bevatten! Tijdens deze compressie wordt de lucht sterk verhit: zowel door het compresseren als door de mechanische wrijving die hierbij ontstaat.

 

Om de compressor goed te laten werken wordt deze gekoeld door lucht en gekoeld en gesmeerd door olie.De gebruikte olie moet van een speciaal type zijn. Deze mag natuurlijk niet giftig zijn, daarom zijn er maar 2 olietypen wereldwijd gecertificeerd om hiervoor te gebruiken, natuurlijk hangt daar een prijskaartje aan! Net als bij een andere motor is het niet te voorkomen dat daarbij een kleine hoeveelheid olie verbruikt wordt en in de lucht terecht komt. Vandaar dat de lucht na de doorgang in elke cilinder, zowel gekoeld wordt door een pijpenstelsel met koelribben, als wel door een water en lucht afscheider geleidt wordt.

De door het verdichten ontstane waterdamp wordt dan samen met een deel van de olie uit de lucht gehaald. Deze afscheider werken meestal via een centrifugaal principe: de lucht wordt in een pot in werveling gebracht waardoor de vervuiling zich tegen de wand afzet. Deze vervuiling wordt via een leiding weggeleid.

 

Als de lucht de 4e trap (cilinder) heeft verlaten gaat de lucht een extra lange koelleiding door, dit om zoveel mogelijk vocht (water) te laten condenseren. Bij De Dolphijn hebben we dit circuit verlengd met 80 meter leiding die door de waterkoeler wordt geleid. Hierdoor halen we extra veel vocht uit de lucht. Via een grote laatste condensatiepot (vocht en olie) verlaat de lucht dan de compressor. De verontreiniging wordt elke 10 minuten automatisch in een jerrycan geleid.

 

De lucht is dan nog niet klaar oor gebruik. Wel is deze reeds op druk, echter nog vrijwel alle verontreinigingen van de buitenlucht en misschien nog een restje olie van de compressor, kan hierin zitten. Bij de Ons onder gaat de lucht dan nog 4 reinigingen: Als eerste wordt de lucht door een filter geleid dat 2 functies heeft: ten eerst nog een nieuwe condensatie, dat wil zeggen nog meer vocht en olie er uit halen. Ten tweede wordt de lucht door een filter van actief kool geleid. Deze kool heeft de eigenschap om veel organische zaken aan zich te binden. Hierdoor wordt de lucht als het goed is geur en smaakloos en wordt een deel van de vervuiling verwijderd. Na het eerst filter (klein) gaat de lucht in een 2e groot filter.

Ook in dit filter vindt een condensatie plaats, echter deze is te verwaarlozen.

Tot op heden is er nog nooit vocht uit de aftap stop gekomen. Wel heel belangrijk is het eindfilter. Dit bestaat uit weer een aantal lagen actieve kool en moleculair sief ( een goede vertaling ken ik niet) De kool is reeds bekend dit bezit een moleculaire oppervlakte van 600 tot 1400m2 per gram en kan dus erg veel verontreiniging opnemen. De vochtkorrels (laat ik ze zo maar noemen) hebben het vermogen om 20% van hun gewicht in vocht op te nemen.

Daarom komen zij pas in het laatste filter voor en zijn zij tevens de zwakste ketting in de schakel van het reinigen. Bij de Dolphijn houden we trouwens maar 50% van de standtijd van de filters aan voor verversing.

 

Als de lucht dan het laatste filter heeft verlaten is hij klaar voor transport naar de duikfles en schoon ( zo schoon als mogelijk is). Echter tijdens het proces van condensatie en reiniging in de filters is ook de temperatuur weer opgelopen, daarom wordt de leiding naar het vulpaneel extra gekoeld om de lucht zo koud mogelijk te maken. Als de lucht dan aankom in je fles, wordt deze ook nog gekoeld in de gekoelde waterbak. Hierdoor zal de druk in je fles ook daadwerkelijk de druk zijn die je aan de waterkant zult meten, meestal zal de druk niet meer afnemen als gevolg van verwarming van je fles. Zo zie je het lijkt allemaal appeltje eitje, maar er komt een boel bij kijken.

Voor diegene die daar in verdere interesse hebben:

http://www.bauer-kompressoren.de/de/forum/lex.html

en vele andere sites op internet.

Piet Groenewoud